SİLİNEN AYNALAR

Bir geyiğin başkaldıran dikenleri Ceylanın kör gözleri Serçenin minik ağzında çekirdek kırıkları Lalenin sümbülü Dimağım güz yaprakları dolu Sarardım sevgili Kızıla çaldı gönlüm Bir hamak sallanıyor penceremde Çakralı iplikleri koptu kopacak Bir dağ var betonlarla kirlenmiş Saksı da palmiyeler Bu vahim dünyaya bakıyorum Çarpılmış her şeyi Sana bakıyorum, anlıyorum sevgili Güzelleştiriyorsun baktığım yerleri

SAÇI ÇAL’I

Saçların çalı, ben çalan çalıyı. Bak halime, hırsızmışım şimdilerde. Tutulamayan zamanlarda, çaldım çırptım her anını defterime. Nefeslerini çekiyorum camdan yüreğime. Sildim üslubumu dilsiz ve sağır. İple bağlanan nefesimi çözüyorum tükenmiş kalemimle. Çalıların yanıyor dilimde, yangınımın üşümesine engel olamıyorum.