Bir yoldu, kilometrelere dayanan, coğrafyalar atlatan. Yürüten ve kanatlar taktırıp uçurtan. Çivilenmişcesine tek bir noktada oturtan. Bir beni alıp, iki valize sevdamı sığdırtan.
Sen, sen sığmazsın dünyaya; sen, sen sığmazsın dünyama. Yollarım cilveleşir adınla ve uzar gider ömür boyunca.
Bir yoldu; süslenmiş püslenmiş sereserpe güneşe bakan, kuşluk vakti ayın ve yıldızların hasretini çektiren.
Ayaklarım fani kalmış sonsuz dünyana, tanımıyor ve bilmiyorum, her saniyeni merakla bekliyorum.
Şimdi kırık bir kanat, yıkılmış coğrafyalar, yabana düşmüş adımlarımla yine aynı tek noktada… Yolunda, adında, sensizliğimde, sevdan kollarımda, her saatimi beklemek ediyorum.