Seni bir yere koyamam. Vazo olsan vitrinime ya da masama koyardım. Vazo değilsin. Kalem olsan kitabımın arasına koyardım, kalem değilsin. Yara olsan bant çekerdim, yara değilsin. Kitap olsan okurdum, kitap değilsin. Kâğıt olsan yazardım, kâğıt değilsin. Tütün olsan tüttürürdüm, tütün değilsin. İçki olsan içerdim, içki değilsin. Nesin sen? Kimsin sen? Giysi olsan giyerdim. Yol olsan …
Sıkış tıkıştım. Sanki bir dolmuşun taşmışındaydım. Kendime sığamıyordum, dolmuşlardan da nefret ediyordum. ‘Doluyum’, söylemi yetersizdi; dahası vardı, fazlası vardı, çoğu vardı. Sıkışmıştım, kendimi sıkıp suyumu çıkartmalıydım. Tıkışmıştım, tıkanmıştım; tıkanıklığıma bir tuz ruhu döküp açmalıydım. Açılmalı, çıkmalı ve inmeliydim; bir dolmuşun taşmışındaydım. dolmuşu boşaltamazdım, kendimden çıkmalıydım. Ne yapıp ne edip bu dolmuştan inmeliydim. Biraz eksik kalmalıydım, …
Yolların oldu, durmadan ayak bastığın. Bastığın yollarda yolunu bulamadığın. Günlerin oldu saydığın, senelerin geçti sayamadığın. Bastığın ve sayamadığın her adım ve asfaltta kayboldun. Adımlarınla ezilen yollarda, -ve kayıptı onlar da, tıpkı senin gibi- ezildi günlerin ve yılların. Basmış mı sayıldın sen şimdi? Saymış mı sayıldın sen şimdi? Ne basmaktır yaptığın ne saymaktır yaptığın. Hepsi birden; …
Bir durmak hali bende, birse de iki ettim durmalarımı. Beklemek mi lazım gidenleri? Yoksa, durmak mı lazım çoğul yalnızlığımızda? Durmadan yanmak lazım belki de tekleşen odunluğumuzda. Yanamayız ama tekleşmiş odunlarımızla. Bir, daha, lazımdır yanmak için harlarımızda. Ötekimizi alalım şimdi kucaklarımıza, yanmak için her durduğumuzda. Öylece durmaktansa yanmayı isterdi; odunlar ve ağaçları. Ağaçlar var ederdi oksijeni …
Biraz bira biraz kahve içtim bu sabah. Aklım bulanık, bulamadım ne istediğimi. Zaten ne zaman bulsam gider elimden istediklerim. Hem bira içtim hem kahve bu sabah. Aynı anda bir yudumu böldüm, öyle içtim bu sabah. Aman ha, almayayım istediklerimi, sınanmak pek zordur aldıktan sonra istençlerimizi. “Protect me from what I want” demişti… koruyun siz de …
Karman çorman bir kalabalık var şimdi beklemek dolu. Biri buçuk geçe gördüm, süzüldün verandadan dışarı. Hangi birdi bilemedim. Bilemedim kaç tane biri buçuk geçti, verandadan sen çıkmadan dışarı. Yepyeni bir ay var karışan kalabalıkta. Yarımdı başlangıçlar içinde. Ben seni bekledim; bir bekledim, bir de buçuk. Şimdi bu yeni ayda, buçuk; tamamlanmayı bekleyen hırçın bir başlangıçta. …